  |
|
|
 Preto
do Ponteceso de Pondal, onde xa esvaece o Monte Neme e como antesala do
Atlántico, Buño está na encrucillada. Rueiros aloucados
como as raigañas dos choróns, acollen obradoiros tradicionais
erixindo o que o poeta Miro Villar denomina arquitecturas dúctiles
para o tacto, feituras desde a Terra. |
 |
 |