BUSCADOR






23º Ano - 5ª Época - 14/11/2019
ESTUDO SOBRE SAN GUILLERME DE FISTERRA

PRESENZA DO CORPO DE SAN GUILLERME NA SÚA ERMITA

No ano 1426, Sebaldo Rieter visita a Ermida e refire que ALí XACE O CORPO DO VENERABLE SEÑOR SAN GUILLERME que fixo en Fisterra moitos milagres. No ano 1484, M. Popielevo asegura que na Igrexa de Santa María de Fisterra exponse no seu altar maior As RELIQUIAS DUN BRAZO DE SAN GUILLERME DENTRO DUN RELICARIO DE PRATA. No ano 1607, Jerónimo del Hoyo fai contar nas súas Memorias: ALI MÓSTRASE UN SEPULCRO, nótese que aínda estaba case enteiro, DE PEDRA Á beira DA EPISTOLA ONDE DICÍAN ESTABA O CORPO DO SANTO e que os franceses bretóns ROUBARON cando asaltaron a Vila, así como as RELIQUIAS que estaban na Igrexa.

Aclaración a este parágrafo:
No ano 1556, unha escuadra francesa atracou, entre outras, a Vila de Fisterra. D. Álvaro de Bazán que regresaba coa súa armada de Flandes, enfrontouse a estes franceses aos que derrotou, feito que segundo parece non impediu que algúns bretóns fuxisen co corpo e coas reliquias de San Guillerme. Téñase en conta que durante moitos anos, o valor das igrexas e catedrais estaba en función do número de reliquias de santos que posuían. En conclusión, podemos asegurar que un San Guillerme foi enterrado nun sarcófago na citada Ermida.

MOSTEIRO:

Na mesma visita, Jerónimo del Hoyo informa: Hai TRES ermidas que están no alto do monte onde se mostra o sepulcro de pedra... ... ... ... ... ...

Non fala dunha ermida e si de tres. No ano 1417, é Nopar Señor de Caumont o que visita esta parte do Monte San Guillerme de Fisterra e refírenos: Alí hai unha gran montaña onde está situada unha ermida que LEMBRA A DE SAINT- GUILHEM no val de Gellone, Saint-Guilhem lle D?sert. Se analizamos o que era a abadía de de Saint-Guilhem, teremos unha imaxe subxectiva, pero que ten o seu valor. Saint-Guilhem-lle- D‚sert, é un pintoresco lugar de 274 habitantes. Ten por orixe unha ABADÍA benedictina fundada por Guillerme de Aquitania no ano 804. A igrexa románica ten unha nave do século XI; o resto é dos inicios do XII; o ábside ten pola súa banda exterior unha bela colección de pequenas arcadas; no interior, un SARCÓFAGO DO SÉCULO V, altar e estatuas dos apóstolos do século XII; restos dun CLAUSTRO ROMÁNICO. Tamén hai alí restos dun cercado e dun castelo. Guilhem foi neto de Carlos Martel, primo de Carlomagno, duque de Aquitania, etc. Despois de realizar grandes fazañas bílicas, retirouse ao pequeno val de Gellone (actualmente San Guillerme do Deserto) e alí fundou no ano 804 A ABADIA benedictina de San Salvador de Gellone que non deixou de prosperar e de gozar dunha gran reputación. O corpo deste San Guillerme mantívose incorrupto até a Primeira Guerra Mundial. Así Nopar atopouse coas seguintes coincidencias: Dous santos co mesmo nome e dous sarcófagos de pedra en senllos mosteiros. Debemos lembrar agora que Jerónimo del Hoyo cita tres ermidas no alto do monte e que ermida significa casa do ermitán e igrexa pequena e illada. Xa non parece tan extravagante o que escribiu Nopar, Señor de Caumont. Segundo o Flos Sanctorum, para os Cronistas da Orde de San Agustín e outros autores San Guillerme de Malavalle era Frade Ermitán Agostiño que reformou a Orde e en certos lugares os Ermitáns comezáronse a chamar Guillermitas en honra do seu reformador. O Papa Gregorio IX, quizais para atenuar o rigor da súa disciplina, impúxolles a regra de San Benito. No 1604, O MOSTEIRO DE MALAVALLE FOI CONFIADO aos AGOSTIÑOS e o convento de San Agustín de Santiago de Compostela foi fundado no ano 1623 extinguíndose no século XIX. Dada a relación agostiños-guillermitas e fundado devandito convento agostiño en Santiago, case parece normal que o Pai Sarmiento vise unha imaxe de pedra de San Guillerme vestido de agostiño na Ermida de Fisterra. Houbo pois agostiños santiagueses nesta Ermida que caeu cando eles a abandonaron. Parece pois demostrado que onde está a ermida de San Guillerme de Fisterra, houbo un mosteiro máis ou menos grande.

IDENTIDADE:

Procede agora preguntarse pola identidade do San Guillerme Fisterrán. A maioría dos estudiosos do tema inclínanse por Guillerme X, último duque de Aquitania. De todos os xeitos, non hai que descartar un posible monxe con tal nome procedente do Mosteiro de Moraime pois as orixes deste mosteiro remóntanse ao século X e tívose que preocupar pola catolización da súa zona de influencia. Cando J. del Hoyo o visita no 1607, xa non tiña monxes. Por iso é polo que uns anos máis tarde, os Agostiños de Santiago se ocupan do mosteiro de San Guillerme de Fisterra e colocan no altar da ermida unha imaxe de San Guillerme vestido de agostiño. A pesar do devandito, a personalidade do San Guillerme Fisterrán segue sendo unha incógnita.

Hemeroteca